علی ارجمند

 

 علی ارجمند

(ایران)

  

 

باز ماتم (زلال عروضی)

 

 

باز ماتم

باز هم توی دلم غم

وز درونـم نالـه هـای آتشینم،

میزند آتش به احساس من دیوانه هردم

شاید این طبع زلال آید رسد بر داد این محروق آتش

یا کمی از بار غمهای دلی کز دست هرکس ریش گشته باشدم کم

باد نوروزی بزن دستی به سرمای زمستان مخوفم

تکسوار عـشق برخیـز و بیـفرا باز پرچم

بام کاخ آرزویم سست و برهم

میچکد بر روح من نم

باز ماتم

 

  

صبح پائیزی ( زلال عروضی قافیه دار )

 

الا ای صبـح پـائـیـــزی

که با شاخ درختان در می آمیزی

بمان با من که با تو حرفها دارم بمان با من

تـو فصل رنگهایی یـا که فصل کوچ مرغان سحـر خیزی!

غروبت را وَ یا هنگامه ی ظهری که باران تند می بارد به دل دارم...

بهار شاعران هستی، پر از مهری و از احساس لبریزی

مرا آماده کن ، آری، بر استقبال این سرما

تو بـا باران به دل امّید می ریزی...

که می گوید غم انگیزی؟!