محمد جهانگیری (ایران)


 

 

 

 دریدن را نمی دانم ( زلال عروضی بدون قافیه )

 

پر از مهرم.


جفا کردن ستم کردن


و افتــادن به دام  بـد سرشتیـها


نمی خواهم ، گریزانم فراوان بس ز زشتیها


پـلشتیها  ، که  آهوی دوان  در  باد  و   بـاران  گلستـانـم


کمین کردن بریـدن را ، دریدن را نمی دانم


پریدن را وجست و خیز می دانم


وغلتیدن ، برای مهر


و می میرم.

 

 

زلال فوق در وزن « مفاعیلُن » با دخالت « مفاعیلُن » می باشد:

 

مفاعیلُن

مفاعیلُن مفاعیلُن

مفاعیلُن مفاعیلُن مفاعیلُن

مفاعیلُن مفاعیلُن مفاعیلُن مفاعیلُن

مفاعیلُن مفاعیلُن مفاعیلُن مفاعیلُن مفاعیلُن

مفاعیلُن مفاعیلُن مفاعیلُن مفاعیلُن

مفاعیلُن مفاعیلُن مفاعیلُن

مفاعیلُن مفاعیلُن

مفاعیلُن

 

 

 

 

 

هشیاران و سرمستان ( زلال عروضی بی قافیه )

 

سلامم باد

به هشیاران وسرمستان

به  هشیاران  که  در تدبیر  فرداها

به هوشند و خوش اندیشند و سرمستان که  می بخشند

به هامونها بسی سامان ...بجز اینان

حسودند و ، سزاوار ِ

خداحافظ.