زمانه ( زلال عروضی قافیه دار )

 

زمانه است عجیب

ببین عجیبه هاش یار نجیب!

یکیست شاد و یکی هم به محنت آلوده

یکی رسیده به اوج فرح برایش هرچه  خوب،نصیب

و شاعـــری که در اینجا غریب می سوزد

ز دست اینهمه ترفند و فریب

ز دل کشــید نهیب

  

 

 

درس عشق (زلال عروضی پیوسته بدون قافیه)

  

بیــا کـه عشق کنیم

شویم  محو در جوانی  ِ خویش

چــرا که وصل  ِ تو با عشق  لـذتی دارد

فراتر از غزل  ِ ناب و اصیل

که عاشقی هنر است

 

بیا که عشق کنیــم

رها ز«من» همیشه «ما» بشویم

چــرا کــه عـشق زبـان دارد و سخن  گــویـــد

بــرای تـفـرقــه ، نـفـرین  ِ خــدا

برای وصل درود

 

بیا که عشق کنیم

ز حال  ِ ما جهان بیاموزد:

دروس عشق ، عاشقانه خوانده ایم  ز بس

غلام عشق وعاشقان شده ایم

زلالخوان شده ایم

 

 

 

شعر فوق در وزن « مفاعلن فعلات » با تکثیر اولی می باشد:

 

مفاعلن فعلات

مفاعلن مفاعلن فعلات

مفاعلن مفاعلن مفاعلن فعلات

مفاعلن مفاعلن فعلات

مفاعلن فعلات