بابک عارفی (ایران)

 

 

لب تکان ده! (زلال عروضی بدون قافیه)

 

نـازنیـنـا

بی تو رسوا میشوم من

در توقفگاه کـوتـاهـی کـه هستـی

کـرده ایـجاد از فسون گـرم اعـجـاز عظیـمش

بر دل این خاک و سنگ بی تحرک

این زمین زشت و زخمی

وای بـرمن