سید مصطفی سائس

( افغانستان)

 

 

خسته ام (زلال عروضی پیوسته قافیه دار)

 

ز روزگار خسته ام

وَ از تمام  ِ گیر و دار خسته ام

دلت چو سنگ بوده بر دل  ِ شبیه  ِ شیشه ام

چنین بُـوَد اگر ز یار خسته ام

وَز افتخار خسته ام

 

 

ز انتظار خسته ام

بدون عشق، از بهار خسته ام

چقدر«لاف عاشقی» ؟ شعار  ِ چون«اناالحقی»؟!

ز دست اهل کارزار خسته ام

ز چوب دار خسته ام

 

 

به کردگار خسته ام

ز جور فقر و احتقار خسته ام

مهاجرم  وطن به زیر ظلم هست  گوش کن!

ز انتحار و انفجار خسته ام

ز انزجار خسته ام

 

 

قسم به یار خسته ام

ز دست  ِ شرم و ننگ وعار خسته ام

خدا! کجاست وادی  ِ پگاه و نور  ِ لم یزل؟!

که از شب  ِ بلند و تــار خستـــــه ام

ز روزگار خسته ام