ای مؤذن بر خیز

شور ِ عشقی به شب ِ عالم ریز

چشم ِ دلها همه در خواب ِ جهالت بسته

بی پناهی شده همچون عطشی مانده بجا از پا ییز

آسمان در پی تکرار ِ رسالت خسته

سینه از آیه ی مردن لبریز

زرد ِ زرد این جالیز